Stóg Izerski – wysokość 1107 m położony na Wysokim Grzbiecie, stanowi główną atrakcję wycieczkową dla turystów i kuracjuszy. W pobliżu znajduje się przejście graniczne z Czechami.
Sępia Góra - (829) jest jednym z wyższych szczytów Kamienickiego Grzbietu, wznosi się tuż nad Świeradowem. Zza stacji kolejowej wspina się na zbocza Sępiej Góry nitka wyasfaltowanej drogi leśnej z cudownymi widokami na okolicę. Szczytem prowadzi szlak niebieski. Warto się wspiąć na szczyt, aby ujrzeć wspaniałą panoramę Gór Izerskich, Łużyckich, Pogórza Izerskiego, Kotliny Jeleniogórskiej i Karkonoszy.
Zajęcznik – szczyt o wysokości 595 m n.p.m., oddzielający Świeradów-Zdrój od Czerniawy-Zdroju. Na szczycie niegdyś znajdowała się wieża widokowa, w miejscu której w chwili obecnej jest przekaźnik RTV. Można stamtąd podziwiać miasto i jego najbliższą okolicę.
Grzbiet Kamienicki - ciągnie się z zachodu na wschód, na długości około 18 km, od Sępiej Góry (820) do Bobrowych Skał (610) i Zimowej Przełęczy (525). Od wieków na zboczach Kamienickiego Grzbietu wydobywano rudy cyny, a w XIX w. rudy kobaltu. Wiadomo, iż wnętrze gór kryje rozproszone złoża rud uranu. Obficie występują tu także granaty znajdujące się w łupkach Kamienickiego Grzbietu.
g
Grzbiet Wysoki - biegnie równolegle do Grzbietu Kamienickiego na długości ok. 30 km. Zaczyna się granicznym szczytem Smreka (1124) i kończy Zbójeckimi Skałami (686).
Wysoka Kopa (1126) - góra zbudowana z granitów, gnejsów i łupków. Jest świetnym punktem widokowym.
Izerskie Garby - powojenna nazwa tego masywu to Biały Lwiniec – niem. Weisse Flins, wiążąca się z legendą o słowiańskim bożku. Wyjątkowa budowa geologiczna Izerskich Garbów sprawia, że miejsce to jest z pewnością wyjątkowe. Spotykają się tu bowiem masy skał gnejsowych z granitami, rozdzielone od siebie grubą (mówi się że najgrubszą w Europie) żyłą czystego kwarcu.
.
Dolina Czarnego Potoku – porośnięta świerkowym lasem, głęboko wcięta w zbocza Stogu Izerskiego i Smreka. Na prawym brzegu potoku, w samym centrum Czerniawy-Zdrój znajduje się nieduża „Grota”.
Dolina Kwisy – swój początek rzeka bierze na wysokości 940 m, na północno-zachodnim zboczu Izerskich Garbów, a kończy na 107 km wpadając do Bobru w okolicach Żagania. Malownicze miejsce, doskonałe na długie relaksujące spacery.
Płókowy Mostek – znajduje się na potoku Płoka w Grzbiecie Kamienickim. W dawnych czasach znajdowano tam okruchy złota.
Izerska Hala - rozległa hala śródgórska, położona w obniżeniu w dolinie Izery u spływu Jastrzębnika, Wrześnika i Jagnięcego Potoku na wysokości 840-880 m. Stanowi ją w części wysokie torfowisko objęte na Kobylej Łące ochroną w rezerwacie „Torfowisko Izerskie” (patrz Rezerwat Torfowiska Izerskie). Izerska Hala często występowała w Księgach Walońskich i była terenem intensywnych poszukiwań kamieni ozdobnych i półszlachetnych. W II połowie XVII w. czescy uchodźcy religijni (ewang.) założyli tu nieistniejącą już osadę Izera, która w 1747 r. liczyła 13 zagrodników i chałupników. Składała się z budynków pasterskich, których w 1880 r. było aż 38. Był też młyn wodny. W pd.-zach. części hali znajdowała się Mała Izera założona w 1550 r. przez czeskiego ewangelika, górnika Linkego. Po ostatniej wojnie nazwano ją Zieleniec. W czasie ostatniej wojny Niemcy zorganizowali w niej obóz pracy dla Francuzów i Serbów zatrudnionych w lasach. W 1933 r. Izera liczyła 134 mieszkańców.
Przez Izerską Halę prowadzi niebieski szlak ze Świeradowa-Zdroju do Rozdroża pod Cichą Równią. W dawnej wsi Izera było przed 1945 r. kilka gospód dysponujących ok. 100 miejscami noclegowymi oraz schronisko młodzieżowe. W stylowym budynku dawnej gospody mieści się schronisko studenckie „Chatka Górzystów”. Przez Halę przechodzi narciarska trasa biegowa z Jakuszyc.
Polana Izerska (965) - kiedyś znajdowała się tu osada i gospoda dla turystów. Obecnie w tym miejscu znajduje się tu jedynie stodoła leśnictwa i wiata przeciwdeszczowa. Na polanie szlak czerwony krzyżuje się ze szlakiem niebieskim.
.
Kopalnia “Stanisław” (1088) - jest jedną z najwyżej położonych odkrywek w Europie. Kamieniołom bazuje na żyle czystego kwarcu (7 km i szerokości 300 m), znajdującego się w Izerskich Garbach. Złoża eksploatowano już w XIII w. Do początku XX w. zasilały one okoliczne huty szkła i metali. W chwili obecnej nadal prowadzi się tam eksploatację kwarcu, jednak w mniejszej ilości, niż po wojnie, kiedy wydobycie wynosiło 2700 ton miesięcznie. Dziś dla mineralogów Kamieniołom Stanisław jest miejscem poszukiwań kryształów górskich, awenturytów i kwarcu różowego.
wersja do druku
wyświetleń [ 6193 ] 
‹